Logopeda 

  W naszej szkole pracuje czterech logopedów, którzy pracują z wszystkim dziećmi potrzebującymi terapii logopedycznej. Uczniowie uczęszczają na zajęcia indywidualnie lub w parach. Na początku terapii uczeń jest diagnozowany, następnie logopeda tworzy indywidualny program terapii w oparciu o tę diagnozę. W swojej pracy wykorzystujemy szereg metod i technik pracy z dzieckiem upośledzonym umysłowo, niedosłyszącym lub niesłyszącym, jąkającym się, z opóźnionym rozwojem mowy, afazją rozwojową lub dyslalią czyli wadami wymowy. Pracujemy nad wspomaganiem komunikacji werbalnej, ale również nad wprowadzeniem i doskonaleniem wszelkich alternatywnych metod komunikacji, np. języka migowego.

• artykulacyjnych
• oddechowych
• fonacyjnych
• słuchowych
• wzbogacających zasób słownika czynnego i biernego
• doskonalących słuch fonematyczny
• poprawiających płynność mówienia
• usprawniających technikę czytania

  Podczas naszych ćwiczeń, oprócz wielu tradycyjnych metod, korzystamy z programów multimedialnych z serii "Logopedia" - Mówiące Obrazki, LogoGry - które są dla dzieci nie lada atrakcją

Psycholog 

     "Każdy jest genialny. Ale jeśli ocenisz rybę pod względem jej umiejętności wspinania się na drzewo, będzie wiodła całe życie wierząc, że jest głupia".

Albert Einstein

Psycholog szkolny- Anna Gromala

Pedagog 

"Dziecko chce być dobre,

Jeżeli nie umie - naucz,

Jeżeli nie wie - wytłumacz

Jeżeli nie może - pomóż"

                           Janusz Korczak

      Witam Nazywam się Dorota Wawrzyńczak i jestem szkolnym pedagogiem. Z Zespołem Szkół Specjalnych w Żorach jestem związana od trzech lat, a funkcję pedagoga szkolnego w zastępstwie powierzono mi w roku szkolnym 2013/2014.

    Drzwi gabinetu szkolnego pedagoga i psychologa są zawsze otwarte dla uczniów , rodziców oraz nauczycieli wychowawców. Wspólnie staramy się rozwiązywać problemy, ale też wspólnie cieszymy się tak samo z wielkich sukcesów i jak malutkich radości.

  Ściśle współpracuję z instytucjami takimi jak MOPS, OIK, SĄD, kuratorzy sądowi i społeczni oraz pracownicy MOPS-u w tym asystent rodziny.

   W tym roku szkolnym z inicjatywy mam naszych uczniów powstała grupa wsparcia "Babskie pogaduchy", na których to spotkaniach poruszane są tematy bliskie kobietom oraz cykl indywidualnych spotkań z rodzicami.

   Godziny pracy pedagoga szkolnego

poniedziałek 8-15
wtorek 9 -15
środa 8.30 - 13.30
czwartek 8 - 12
piątek 8 - 13

Gimnastyka korekcyjno-kompensacyjna 

  Zdrowie jest dla człowieka jedną z najważniejszych spraw życiowych, a zatem oczywisty jest fakt konieczności zabiegania o nie już od najwcześniejszych lat życia, a szczególnie w okresie, w którym znajduje się on pod wpływem oddziaływania szkoły. Wiek wczesnoszkolny 7-10 lat, wymaga szczególnej troski stworzenia optymalnych warunków dla rozwoju dziecka. Przejście od swobodnego, indywidualnie przez dziecko regulowanego zapotrzebowania na ruch i odpoczynek do narzuconego, kilkugodzinnego systemu przebywania w szkole w pozycji siedzącej, stwarza zagrożenie dla prawidłowej postawy dziecka. Wszelkiego rodzaju niedopatrzenia i zaniedbania w tworzeniu odpowiednich warunków rozwoju, za które powinny czuć się odpowiedzialne i szkoła, i dom, mogą spowodować utrwalenie się złych nawyków oraz doprowadzić do zniekształceń w budowie i postawie ciała . Z obserwacji wynika, że co drugie dziecko w naszej szkole wymaga ze względu na nieprawidłowości statyki ciała zwiększonej opieki i działań profilaktyczno-leczniczych, z których podstawowym jest gimnastyka korekcyjno-kompensacyjna. Jest ona prowadzona szczególnie do kształtowania prawidłowej postawy ciała u dzieci oraz stanowi niezastąpiony środek korekty postawy w często występujących dzisiaj przypadkach jej wad i odchyleń od normy.

• skorygowanie istniejących zaburzeń statyki ciała i doprowadzenie jej, o ile to możliwe, do stanu prawidłowego
• niedopuszczenie do powstania wad postawy ciała, gdy zaistnieją warunki sprzyjające jej powstaniu
• doprowadzenie sprawności fizycznej dziecka do stanu uznanego za prawidłowy

• wytworzenie u dziecka nawyku prawidłowej postawy ciała we wszystkich sytuacjach i czynnościach dnia codziennego
• wytworzenie silnej i trwałej stabilizacji mięśniowo-więzadłowej kręgosłupa po uprzednim usunięciu dystonii mięśniowej
• wdrożenie do rekreacji ruchowej uwzględniającej elementy profilaktyki i korekcji zaburzeń zagrażających lub istniejących u dziecka
• opanowanie przez dziecko i jego środowisko opiekuńcze wiedzy i umiejętności dotyczących spraw jego zdrowia związanych z wadą

• plecy okrągłe: kręgosłup tworzy nadmierne uwypuklenie ku tyłowi (kifoza)
• plecy wklęsłe: kręgosłup w części lędźwiowej jest silnie uwypuklony ku przodowi(lordoza)
• plecy okrągło-wklęsłe: zarówno kifoza piersiowa jak i lordoza lędźwiowa są nadmiernie zaakcentowane
• boczne skrzywienie kręgosłupa(skolioza)
• płaskostopie

  Kwalifikacji dzieci do zajęć korekcyjnych dokonuje się przede wszystkim w wyniku badań profilaktycznych, przesiewowych, a także pogłębionych badań lekarskich. Zajęcia odbywają się w małych grupkach lub indywidualnie. Całokształt procesu korekcyjno-kompensacyjnego wymaga takiego postępowania dydaktycznego, w trakcie którego ćwiczenia ruchowe, stopień ich trudności, stosowane środki, formy, metody oraz zasady będą dostosowane do indywidualnego psychofizycznego rozwoju organizmu dziecka.

  Podstawą właściwego postępowania korekcyjnego jest wczesne rozpoczęcie ćwiczeń ( wtedy kiedy zmiany mają charakter czynnościowy nie utrwalony ) oraz wybiórcza praca właściwych mięśni z maksymalna korekcją odcinkową. Na samym początku postępowania korekcyjnego eliminuje się szkodliwe działanie warunków zewnętrznych (tzw. czynnik środowiska np. noszenie torby do szkoły na jednym ramieniu), a także niekorzystnego czynnika morfologicznego (np. przykurcze w stawach) oraz czynniki fizjologiczne (nawyki nieprawidłowej postawy). Dąży się, aby działania profilaktyczne i korekcyjne były całodobowe, obejmowały wszystkie sytuacje mające wpływ na kształtowanie postawy oraz trwały tak długo, aby nastąpił proces korekcji i utrwalania uzyskanych efektów poprawy.

Socjoterapia 

     Socjoterapia to świadoma aktywność profesjonalna polegająca na operowaniu środkami psychologicznymi w celu udzielenia pomocy osobom cierpiącym lub poszukującym własnej drogi rozwoju społecznego, osobistego lub zawodowego. Zalicza się ją do procesów korekcyjnych o charakterze leczniczym, adresowanych do dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania, zaburzeniami emocjonalnymi lub innymi kłopotliwymi zachowaniami. Socjoterapia ma postać ustrukturalizowanych spotkań grupowych, które służą realizacji celów terapeutycznych, edukacyjnych i rozwojowych. Źródłami zmian są doświadczenia korekcyjne i odreagowanie emocjonalne. Istota socjoterapii polega głównie na realizacji celów terapeutycznych. Proces interwencji socjoterapeutycznej może być spowodowany cierpieniem psychicznym dziecka, które ma kłopoty lub jego zachowanie powoduje wysokie straty jaki ponosi otoczenie społeczne. W terapii wychodzi się z założenia, że trudne zachowania dzieci i młodzieży mają swoje tło psychiczne. Towarzyszą im przykre emocje takie jak lęk, poczucie winy, niepokoju, gniew, złość, osamotnienie oraz określone, najczęściej negatywne sądy poznawcze na temat własnej osoby. Są one wynikiem doznawanych w przeszłości lub aktualnie trudnych stanów emocjonalnych, stanów deprywacji, braku satysfakcjonujących kontaktów z najbliższymi. Przykrym doświadczeniem jest również brak możliwości wywiązania się ze stawianych obowiązków i oczekiwań wykraczających poza możliwości dziecka. Dziecko może doświadczyć jednorazowego, ale bardzo intensywnego urazu, albo żyć w społeczności gdzie chronicznie występują sytuacje trudne. Te doświadczenia dotyczą z reguły ważnych dziedzin życia i zwykle zagrażają poczuciu tożsamości dziecka, jego bezpieczeństwa, życia lub zdrowia. Mają one istotny wpływ na kształtowanie się poczucia własnej wartości, godności i poczucia bezpieczeństwa. Dziecko ma wówczas lęki przed niepowodzeniem, izoluje się, nie ufa ludziom, broni się przed własnymi doznaniami emocjonalnymi i emocjami innych. Może szukać samopotwierdzenia naruszając prawa innych lub prezentując wrogie zachowania wobec siebie i otoczenia. Przeżywana sytuacja trudna powoduje uogólnienie tego doświadczenia w postaci sądów poznawczych o rzeczywistości i powstanie określonych typów zachowań, czyli takich, które mają je chronić przed innymi przykrymi doświadczeniami. Zachowania te na ogół nie są zgodne z oczekiwaniami dorosłych i często szkodliwe dla samego dziecka (picie, palenie, narkotyzowanie się, zachowanie agresywne). Za zachowaniami tymi kryje się myślenie o świecie i ludziach a także sobie samym, że są źli. Terapeutyczny charakter socjoterapii polega na organizowaniu takich sytuacji społecznych podczas spotkań grupowych które dostarczą uczestnikom zajęć doświadczeń korekcyjnych przeciwstawnych doznanym urazom oraz doświadczeń kompensujących doświadczenia deprywacyjne, hamujące rozwój emocjonalny i społeczny a także sprzyjać będą odreagowaniu napięć emocjonalnych i posłużą uczeniu się nowych umiejętności psychologicznych. Odreagowanie napięć emocjonalnych jest podstawowym zadaniem zajęć socjoterapeutycznych.

Zkk ( zajęcia korekcyjno-kompensacyjne )

  Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne (Zkk) są przeznaczone dla uczniów, u których nieprawidłowości rozwojowe utrudniają opanowanie określonych umiejętności. Zajęcia prowadzą nauczyciele posiadający przygotowanie w zakresie terapii pedagogicznej. Liczba uczestników tych zajęć powinna być jak najmniejsza, gdyż w większej grupie pomoc staje się mało efektywna. Dotyczy to uczniów z deficytami rozwojowymi w sferze percepcyjno motorycznej oraz dzieci z zaburzeniami w sferze emocjonalno – społecznej.

  Głównym celem zajęć terapii pedagogicznej jest pomoc dziecku w przezwyciężaniu trudności i umożliwienie mu prawidłowego funkcjonowania w zespole klasowym oraz osiągania pozytywnych wyników szkolnych.

  Celem nadrzędnym terapii pedagogicznej jest:

  1. Stworzenie możliwości wszechstronnego rozwoju umysłowego, psychicznego i społecznego dzieciom z utrudnieniami rozwojowymi, rozwoju na miarę ich możliwości.

 2. Wspomaganie efektywności uczenia się poprzez korygowanie, wyrównywanie braków w opanowaniu programu nauczania oraz eliminowania przyczyn i przejawów zaburzeń, w tym również zaburzeń zachowania.

  3. Rozwijanie funkcji językowych, spostrzeżeniowych i wzrokowych, słuchowych, dotykowych, kinestetycznych, motorycznych oraz współdziałania między tymi funkcjami, czyli integracji percepcyjno- motorycznej.

  4. Stymulacja rozwoju i korekta zaburzonych procesów poznawczych warunkujących uczenie się:

• ćwiczenia orientacji przestrzennej
• ćwiczenia orientacji położenia własnego ciała
• ćwiczenia percepcji wzrokowej i słuchowej
• ćwiczenia analizy i syntezy wzrokowo- -słuchowej
• ćwiczenia sprawności manualnej
• ćwiczenia rozwijania odporności emocjonalnej, motywacji do pracy, koncentracji uwagi i pamięci
• ćwiczenia usprawniające proces czytania i pisania z uwzględnieniem ćwiczeń na koncentrację uwagi, spostrzegawczości
• ćwiczenia kształtujące umiejętność porównywania, segregowania i samokontroli
• ćwiczenia sprawności ortograficznej – umiejętności zastosowania zasad ortograficznych